Yönetmen Kim Ki-duk'un başyapıtı olan 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring', izleyiciyi Kore'nin el değmemiş doğasının ortasında, bir göl üzerine kurulu yüzen bir Budist tapınağına götürür. Film, bir ustanın küçük bir çocuğu yetiştirmesiyle başlayan ve mevsimlerle paralel ilerleyen bir yaşam döngüsünü anlatır. Her mevsim, başkahramanımızın hayatındaki farklı bir aşamaya, farklı bir duygusal ve ruhsal sınava işaret eder. İlkbahardaki masumiyet, yazın filizlenen aşk ve tutku, sonbaharın getirdiği pişmanlık ve kışın kabul ile arınma... Her bölüm, insanın doğayla ve kendi iç dünyasıyla olan ilişkisini şiirsel bir dille yansıtır. Kim Ki-duk, neredeyse hiç diyaloğa ihtiyaç duymadan, görüntülerin gücü ve karakterlerin beden dilleriyle derin bir hikaye anlatmayı başarır. Oyunculuklar, özellikle çocukluğundan yaşlılığına ana karakteri canlandıran farklı oyuncular, son derece içten ve etkileyicidir. Doğa, filmin sadece mekanı değil, adeta başlı başına bir karakteridir. Film, evrensel temaları (suç, pişmanlık, kefaret, yeniden doğuş) Budist felsefesi ışığında, yargılamadan ve sakin bir bilgelikle ele alır. 'Bahar, Yaz, Sonbahar, Kış... ve Bahar', sadece izlenen bir film değil, üzerine düşünülen, hissedilen ve kişiye iç huzur arayışında rehberlik edebilecek bir deneyim sunar. Görsel estetiği, dingin müzikleri ve evrensel mesajlarıyla, hayatın anlamına dair samimi bir arayışta olan herkesin mutlaka izlemesi gereken, zamansız bir sanat eseridir.