Greta Gerwig'in yönetmen koltuğuna oturduğu ilk film olan Lady Bird (2017), izleyiciyi 2000'lerin başındaki Sacramento'ya götürerek, Christine 'Lady Bird' McPherson'ın ergenlik yıllarına tanıklık etmemizi sağlıyor. Saoirse Ronan'ın canlandırdığı Lady Bird, sanatçı ruhlu, asi ve memleketinden sıkılmış bir lise son sınıf öğrencisidir. Hayali, doğup büyüdüğü yerden, özellikle de annesi Marion (muhteşem bir Laurie Metcalf) ile sürekli gerilim yaşadığı evinden uzaklaşıp 'kültürlü' doğu yakasındaki bir üniversiteye gitmektir. Film, bu isyan ve kaçış arzusunun yanı sıra, ilk aşkı, okul hayatı, sosyal statü kaygıları ve ailevi mali zorluklarla nasıl başa çıktığını samimi ve mizahi bir dille işliyor.

Performanslar filmin bel kemiğini oluşturuyor. Saoirse Ronan, karakterinin kırılganlığını, öfkesini ve savunmasız yanlarını olağanüstü bir incelikle yansıtıyor. Laurie Metcalf ise sevgi dolu ama bunu sert ve eleştirel bir dille ifade eden, karmaşık anne karakteriyle adeta bir oyunculuk dersi veriyor. İkisi arasındaki diyaloglar ve sessiz gerilim anları, filmi sıradan bir büyüme hikayesinin çok ötesine taşıyor. Tracy Letts'in canlandırdığı, işini yeni kaybetmiş ve depresif babası ise sessiz ve duygusal destek sağlayan bir denge unsuru.

Lady Bird, neden izlenmeli? Çünkü bu film, evrensel ergenlik deneyimini, özellikle anne-kız ilişkisinin tüm çetrefilliğini, yargılamadan, olduğu gibi ve büyük bir empatiyle sunuyor. Gerwig'in senaryosu ve yönetmenliği, gündelik hayatın detaylarını şiirsel bir gerçekçilikle perdeye yansıtıyor. Mizah ve hüzün mükemmel bir dengede ilerliyor. 'Kendin olma' çabasının, aidiyet ve özgürlük arasındaki gelgitlerin evrensel ve dokunaklı bir portresini çiziyor. Sıcak, samimi ve son derece insani bu filmi Türkçe altyazılı olarak izlemek, unutulmaz bir deneyim sunacak.